HOGE RAAD: Bestuurlijke bevoegdheden misbruikt voor opsporing strafbare feiten

Hoge Raad: Belastingdienst dient BPM bij export alsnog te betalen

Tue, 17 Nov 2020 20:48:22 GMT

BPM

Belasting van personenauto's en motorrijwielen (BPM) wordt betaald ingeval een motorrijtuig wordt ingevoerd vanuit het buitenland naar Nederland. Bij het invoeren van een voertuig wordt in beginsel deze geregistreerd in het Nederlandse kentekenregister en volgt er een tenaamstelling plaats. De Hoge Raad heeft een zaak behandeld, waarbij een vennootschap een voertuig had ingevoerd, maar in datzelfde jaar wilde uitvoeren naar Duitsland en verzocht om teruggaaf van BPM. Teruggaaf van BPM is mogelijk, maar is wel verbonden aan een aantal voorwaarden. Een van de voorwaarden is dat het voertuig dient te zijn geëxporteerd uit Nederland en dat het voertuig moet zijn geregistreerd in een andere EU-lidstaat. In deze zaak ging het om een voertuig dat was geëxporteerd naar Duitland en daar ook is geregistreerd. Belanghebbende in deze kwestie verzocht aan de Belastingdienst om teruggaaf van BPM, echter werd dit verzoek afgewezen. Belanghebbende heeft dit besluit van de Belastingdienst aangevochten en de zaak werd voorgelegd aan de Hoge Raad (HR 06-687557081, ECLI:NL:HR:2020:1779).

GEHELE OF GEDEELTELIJEK BETALING

De Belastingdienst stelde in deze kwestie dat belanghebbende geen recht heeft op teruggaaf van BPM, aangezien de verschuldigde BPM bij invoer van het voertuig niet is betaald. De Belastingdienst had in een later stadium een naheffingsaanslag BPM opgelegd aan belanghebbende en bleef bij de stelling, dat de vennootschap geen recht heeft op teruggaaf van BPM. Zowel in eerste aanleg als in hoger beroep werd de Belastingdienst in het gelijk gesteld, echter oordeelde de Hoge Raad anders. Belanghebbende had volgens de Hoge Raad niet de volledige BPM betaald, maar een deel van de BPM. Ook al is maar een deel van de BPM betaald en is deze BPM door belanghebbende in een later stadium voldaan, dient volgens de Hoge Raad alsnog hiermee rekening te worden gehouden. Zolang de procedure tegen een aanslag loopt kan er een tussentijdse betaling plaatsvinden en dient met deze betaling ook rekening te worden gehouden door de Belastingdienst, ingeval belanghebbende hier een beroep op doet.

Als de BPM bij invoer in het geheel niet wordt voldaan, dan is naar de letter van de wet het ook niet mogelijk dat er bij export teruggaaf van BPM volgt, ook al wordt hierom verzocht. De Hoge Raad geeft in dit geval wel aan, dat als er een gedeeltelijke betaling van BPM in verband met invoer heeft plaatsgevonden, dan kan er weldegelijk een verzoek om teruggaaf van BPM in verband export worden ingewilligd. De Hoge Raad geeft in zijn uitspraak ook aan, dat bij de beoordeling van een bezwaarschrift of in een gerechtelijke procedure rekening dient te worden gehouden met een gedeeltelijke betaling van BPM, ingeval de aanslag nog niet onherroepelijk vaststaat.

SLOT

De Belastingdienst kan zich op basis van de genoemde uitspraak niet beroepen op het feit, dat als de BPM in eerste instantie niet is betaald er geen teruggaaf van BPM meer mogelijk is. De uitspraak van de Hoge Raad is helder, namelijk ook ingeval van een latere betaling kan er teruggaaf van BPM volgen. Heeft u een teruggaafverzoek BPM ingediend en wordt deze afgewezen door de Belastingdienst, dan kunnen wij u met onze expertise bijstaan. Zowel in een bezwaarprocedure of een gerechtelijke procedure kunnen wij u helpen tegen de Belastingdienst. Heeft u vragen of bent u op zoek naar rechtsbijstand, neem dan gerust contact met ons op.

HOGE RAAD: Bestuurlijke bevoegdheden misbruikt voor opsporing strafbare feiten

Tue, 29 Sep 2020 15:02:07 GMT

Bestuurlijke bevoegdheden

Op grond van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kunnen allerlei bevoegdheden worden ingezet tegen de burger. U kunt hierbij denken aan een inlichtingenplicht naar aanleiding van een ingediende aanvraag, maar er kunnen ook ingrijpende bevoegdheden worden ingezet. Dit is in principe toegestaan, zolang de kern van het inzetten van deze bevoegdheid is bedoeld om de belangen van het bestuursrecht te dienen.

FEITEN

In de zaak die werd voorgelegd aan de Hoge Raad (HR 30 juni 2020, ECLI:NL:HR:2020:1155), gaat het om een verdachte die werd aangehouden door opsporingsambtenaren na het toepassen van bestuursrechtelijke bevoegdheden. Volgens de opsporingsambtenaren is tijdens de bestuursrechtelijke controle gebleken, dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan strafbare feiten en is de verdachte ook voor deze feiten gearresteerd. De verdachte bestrijdt deze stelling en neemt het standpunt in, dat de opsporingsambtenaren de bestuursrechtelijke bevoegdheden hebben misbruikt om enkel en alleen maar strafbare feiten aan het licht te brengen en waren de 'zogenaamde' bestuursrechtelijke bevoegdheden voor de 'bühne'.

HOGE RAAD

De conclusie van de Hoge Raad in deze zaak is helder; de politie is vanaf aanvang aan bezig geweest met opsporing in het kader van een strafrechtelijk traject. Dat de politie de verdachte allereerst heeft staande gehouden om hem te controleren op basis van bestuursrechtelijke bevoegdheden - waaraan verplicht moet worden meegewerkt - terwijl het onderzoek "uitsluitend" gericht was op strafrechtelijke informatie en opsporing, brengt met zich mee dat de verdachte onrechtmatig is geconfronteerd met de bestuursrechtelijke bevoegdheden. Als iemand namelijk wordt bestempeld als verdachte, dan is deze niet verplicht mee te werken aan het onderzoek. De Hoge Raad vernietigt dan ook de uitspraak van het Hof, waarin werd geoordeeld dat het is toegestaan om de bestuursrechtelijke bevoegdheden in zetten, welke hebben geleid tot de arrestatie van de verdachte.

SLOT

Het is dus niet zondermeer toegestaan om een burger te confronteren met bestuursrechtelijke bevoegdheden, zoals het opvragen van informatie of dergelijks als deze enkel het strafrechtelijk belang dienen. Wordt u geconfronteerd met soortgelijke bevoegdheden en bent u van mening dat er niet juist wordt gehandeld of zelfs sprake is van onrechtmatig optreden. Neem dan contact met ons op.

Zwitserland deelt bankgegevens rekeninghouders UBS met Nederlandse fiscus

Thu, 13 Aug 2020 14:56:57 GMT

Bankgeheim

Als inwoner van Nederland dient een belastingplichtige in beginsel zijn wereldinkomen op te geven in de belastingaangifte. Dit betekent dat zowel het vermogen in Nederland als in het buitenland dient te worden doorgegeven aan de Nederlandse Belastingdienst. Dat geldt dus ook als u vermogen aanhoudt in Zwitserland. Zwitserland stond jaren bekend als land met een bankgeheim, echter is aan dit bankgeheim een einde gekomen. Nu heeft Zwitserland bekend gemaakt, dat het land bankgegevens van Nederlanders zal delen met de Belastingdienst.

BANKSALDI

Inmiddels is bekend geworden dat Zwitserland namen en banksaldi zal doorgeven aan Nederland. De Belastingdienst heeft namelijk de Zwitserse autoriteiten verzocht om namen en banksaldi door te geven van Nederlanders. Zwitserland heeft ingestemd met het verzoek van de Nederlandse fiscus en zal dus deze informatie delen. De informatie die zal worden gedeeld met Nederland, heeft betrekking op Nederlanders die in de periode van 2010 tot en met 2015 een bankrekening aanhielden bij de bank UBS. Er zijn een tal van mensen die gebruik hebben gemaakt van de inkeerregeling en (hebben eventueel met een gemachtigde) een regeling kunnen treffen met de Belastingdienst. De Belastingdienst stelt zich wel op het standpunt, dat zodra bekend is gemaakt via o.a. de media dat er een informatieverzoek is verstuurd naar een land geen beroep kan worden gedaan op de inkeerregeling.

GEGEVENSUITWISSELING

Naast de Bijstandsrichtlijn EU die het mogelijk maakt, dat lidstaten gegevens kunnen uitwisselen tussen elkaar op verzoek, spontaan en automatisch , kunnen landen ook verdragen met elkaar sluiten hierover. Zwitserland is geen EU-land en in dergelijke gevallen is er vaak een belastingverdrag gesloten tussen Nederland en een soortgelijke land. Zo'n verdrag bevat de procedureregels over gegevensuitwisseling. Een verdrag betekent niet automatisch dat ieder land zondermeer gegevens mag verstrekken aan Nederland. Vaak staat het verdrag toe, dat alleen gegevens vanaf een bepaald jaar opgevraagd kunnen worden en ook enkel voor een bepaald doel mogen worden gebruikt, zoals belastingheffing.

SLOT

Er dient kritisch te worden gekeken naar de gegevens die worden uitgewisseld tussen landen en als u wordt aangeschreven door Zwitserland, dan is het verstandig om gebruik te maken van de rechtsmiddelen die ter beschikking staan in Zwitserland. Wordt u aangeschreven door de Nederlandse fiscus, dan is het verstandig om een specialist alhier in te schakelen. Uw rechtsbescherming is onze prioriteit en schroom dus niet contact met ons op te nemen als uw rechtsbescherming in het geding is.

Kabinet: verschoningsrecht advocaten aanscherpen in fiscale zaken

Fri, 24 Jul 2020 14:54:56 GMT

Verschoningsrecht

Een burger heeft het recht om zich te wenden tot een advocaat en de vertrouwelijke communicatie tussen een advocaat en cliënt dient te allen tijden te worden geëerbiedigd. Dit is een van de fundamentele rechten in een rechtsstaat en de geheimhouding van informatie tussen een advocaat en zijn cliënt valt onder het verschoningsrecht. Dit recht houdt in dat in beginsel alle informatie die wordt gedeeld met een advocaat, wordt beschouwd als geheimhouders-informatie.

Wetsvoorstel

Het verschoningsrecht kan enkel in zeer uitzonderlijke gevallen worden doorbroken, maar dit gebeurt zelden zonder tussenkomst van de deken en/of de rechter. Het kabinet wil het verschoningsrecht in fiscale zaken aanscherpen, nu het kabinet vindt dat een advocaat niet in de weg mag staan tussen de inlichtingenplicht van een burger jegens de Belastingdienst enerzijds en het Nederlandse heffingsbelang anderzijds. Om die reden heeft het kabinet een wetsvoorstel ingediend waarbij het verschoningsrecht in fiscale zaken wordt aangepast. Aanleiding voor dit wetsvoorstel zijn de publicaties inzake Panama Papers.

Advocaat of adviseur

In principe is het wetsvoorstel niet zozeer een inperking van het verschoningsrecht, maar juist een verduidelijking van het verschoningsrecht in fiscale zaken. Het beoogde doel van het wetsvoorstel is om een onderscheid te maken tussen advocaten die zich enkel bezighouden met het procesrecht en advocaten die zich (deels) bezighouden met belastingadvies. Het kabinet stelt dus dat het verschoningsrecht niet is bedoeld voor de taakuitoefening belastingadvies - ondanks de titel 'advocaat' - omdat het verschoningsrecht is gekoppeld aan de kerntaak:

de bepaling van de rechtspositie:
(a) diens vertegenwoordiging en verdediging in rechte, (b) het geven van advies voor, tijdens en na een rechtsgeding of (c) het geven van advies over het instellen of vermijden van een rechtsgeding.

Niet alle beroepsgroepen die te maken hebben met het verschoningsrecht zullen het standpunt van het kabinet delen, maar het past wel in de trend die men wereldwijd ziet in de aanpak van belastingontwijking en belastingontduiking.

Slot

Het wetsvoorstel bevindt zich in de consultatieronde en er zal zeker nog het nodige worden geschreven vanuit de betrokken beroepsgroepen. Een advocaat die in fiscale zaken zich niet bezighoudt met belastingadvies zou niet zoveel moeten merken van het wetsvoorstel in de praktijk. Het is uiteraard wel belangrijk dat het wetsvoorstel voldoende duidelijk is qua afbakening, zodat na inwerkintreding er geen discussie ontstaat over de reikwijdte. Neem gerust contact met ons op, als u vragen heeft over het verschoningsrecht of de geheimhoudingsplicht van de advocaat.

Raad van State: Alles of niets-beleid kan worden versoepeld inzake Toeslagen

duda-wsm@mijndomein.nl — Thu, 24 Oct 2019 14:49:39 GMT

Belastingdienst/Toeslagen moet maatwerk leveren

Als het gaat om het beleid van de Belastingdienst/Toeslagen (hierna: Belastingdienst) en de wetgeving waarop dit beleid is gebaseerd, was in de rechtspraak meestal vast te stellen dat de Belastingdienst streng mag optreden. Dit resulteerde zich in het feit dat de Belastingdienst streng mocht zijn in zowel het toekennen van het recht op toeslag als het terugvorderen van deze toeslag. Als een aanvrager bijvoorbeeld niet alle kosten had betaald in het kader van de kinderopvangtoeslag, dan verviel voor dat jaar het volledige recht op die toeslag.

Beleid

Als de Belastingdienst zich voor de rechter moest verantwoorden, dan was het standpunt dat de wet en beleid geen ruimte toestaan om anders te handelen. Dit standpunt werd in de bestuursrechtspraak ook meestal gevolgd. De Raad van State heeft nu een andersluidende conclusie getrokken en in het voordeel van de burger geoordeeld ( Raad van State 06-687557081, ECLI:NL:RVS:2019:3535 ). De Belastingdienst moet voortaan maatwerk leveren en de Belastingdienst krijgt voortaan ook hiervoor de ruimte.

Maatwerk

De Belastingdienst mag niet zondermeer het recht op een toeslag volledig onthouden of ingeval van een terugvordering meteen overgaan tot het invorderen van het volledige bedrag. Als de Belastingdienst een aanvraag voor een toeslag ontvangt, dan moet per individueel geval de feiten en omstandigheden worden beoordeeld om vervolgens te besluiten of de toeslag gedeeltelijk of volledig wordt toegekend. Hiermee heeft de Raad van State een halt toegeroepen aan de alles-of niets-beleid. Ook indien de Belastingdienst een toeslag wil terugvorderen, dan kan niet zomaar alles worden teruggevorderd. Er moet een belangenafweging plaatsvinden en terughoudend worden omgegaan met de burger te confronteren met allerlei invorderingsmaatregelen.

Slot

Voor de praktijk en met name de burger is het goed dat de Raad van State heeft ingegrepen in de harde lijn die werd toegepast door de Belastingdienst. Voor bijvoorbeeld degene die een aanvraag per ongeluk niet volledig heeft aangeleverd bij de Belastingdienst mag niet - zonder eerst goed te kijken naar de kwestie - geconfronteerd worden met een afwijzing of terugvordering. Heeft u een afwijzing ontvangen of wil de invorderaar Toeslagen terugvorderen en bent u het daar niet mee eens? Neem dan contact met ons op.